Chińczycy wcześnie odkryli złoża kaolinu niezbędnego do produkcji cennych skorup. Przełomem było wyprodukowanie porcelany białej – odkryto, że większa ilość żelaza w mieszance daje w efekcie ciemniejszy produkt. Szczytowy okres produkcji porcelany przypadł na czasy panowania dynastii Ming i Qing. Powstające wtedy manufaktury działają po dziś dzień. Przez lata receptura i technika produkcji była nieustannie udoskonalane. Dość późno zaczęto eksportować porcelanę na rynki zachodnie. Pierwszym odkrywcą, który się z nią zetknął w Chinach, był prawdopodobnie Marco Polo. Najbardziej zainteresowane pozyskiwaniem porcelany były XVII wieczne europejskie dwory królewskie. Pierwsza europejska manufaktura powstała w Miśni. Wyroby z tej fabryki cechowały się bardzo bogatymi zdobieniami malarskimi. Dzisiaj mimo istnienia np. naczyń z melaminy, porcelana nie traci na popularności i wciąż jest synonimem luksusu. Z porcelany produkuje się nie tylko wyposażenie gastronomiczne. Kolekcjonerzy z zapałem zbierają figurki i inne bibeloty, a nawet sztućce, z tego cennego tworzywa. Na aukcjach internetowych niezmiennym powodzeniem cieszy się porcelana zarówno użytkowa, jak i kolekcjonerska. W wyposażeniu cukierni czy eleganckiej restauracji nie może zabraknąć porcelanowej zastawy. Doświadczeni restauratorzy wiedzą, że potrawa musi być pięknie podana a nie tylko smaczna. Porcelana obok kieliszków i zestawów sztućców jest jednym z najpopularniejszych prezentów ślubnych.

Żyjemy w ciągłym pośpiechu, nie przywiązujemy dostatecznej uwagi do tego co ani jak jemy. Mało kto zwraca uwagę na prawidłowe nakrycie stołu, ułożenie sztućców i kieliszków. Rodzinna porcelana wyciągana jest tylko podczas wiosennych porządków, gdy trzeba ją odkurzyć. A starannie nakryty stół świadczy przecież o kulturze gospodarza! Wspólne posiłki cementują rodzinę i należy je celebrować. W dzisiejszych czasach, zamiast w wazie z porcelany, zupę podamy raczej wprost z garnka nierdzewnego, a na stole znajdą się prędzej naczynia z melaminy niż porcelana odziedziczona po babci. Sprzęt gastronomiczny zgromadzony naszej kuchni mógłby stanowić wyposażenie restauracji, a zapominamy o odpowiedniej oprawie stołu. Chętniej niż w zastawę stołową inwestujemy w inny sprzęt gastronomiczny – drogie patelnie, garnki ze stali nierdzewnej, noże z tytanu, wymyślne ostrzałki do noży. Często zapominamy, że jedzenie powinno nie tylko dobrze smakować ale i wspaniale wyglądać! Posiłek spożywany srebrnymi sztućcami, na serwisie z porcelany smakuje bardziej niż pizza z kartonu. Warto włożyć trochę trudu w przygotowanie i spożywanie rodzinnego posiłku. Porcelana i kryształowe kieliszki powinny wrócić na polskie stoły, choćby na czas niedzielnego obiadu. Oczywiście nie należy też przesadzać w drugą stronę – na obozie przetrwania możemy pozwolić sobie na picie wprost z termosu czy jedzenie z patelni. Najważniejsze to potrafić się odnaleźć w każdej sytuacji.

Z odkopanych przez nich skorup waz, mis, szczątków noży czy sztućców, wyczytać można bardzo wiele na temat naszej przeszłości. Pierwsze, niezbyt zgrabne i szczelne, wyroby ceramiczne w niczym nie przypominają nowoczesnych naczyń z melaminy czy garnków ze stali nierdzewnej. Wraz z rozwojem myśli technicznej zmieniały się materiały używane przez garncarzy. Pojawił się fajans, a wkrótce po nim porcelana – najszlachetniejszy materiał ceramiczny. Porcelanę wytwarza się z mieszanki glinki kaolinowej, kwarcu i skalenia. Uformowane naczynie wypala się w bardzo wysokiej temperaturze. Ten zabieg sprawia, że porcelana jest odporna na uszkodzenia mechaniczne i chemiczne. Jego receptura była udoskonalana przez setki lat. Techniki wyrobu były pilnie strzeżonym sekretem, a same naczynia z porcelany obiektem pożądania. Z powodu wysokich cen na kosztowne hobby zbierania porcelany mogli pozwolić sobie tylko najbogatsi. Porcelana została wynaleziona około VII wieku w Chinach. Stamtąd przywieziono na dwory europejskie pierwsze egzemplarze. Stało się to jednak dopiero w XVII wieku. Warto pamiętać, że tajemnicę wyrobu porcelany odkrył Jan Fryderyk Bottger – alchemik Augusta II Mocnego. Wcześniej wyroby europejskie nie dorównywały ceramice sprowadzanej z Chin. Porcelana z Saksonii nazywana „białym złotem” stanowiła częsty podarek dla panującego monarchy. Chińskie, wiekowe, bogato zdobione wazy z porcelany osiągają na aukcjach horrendalne ceny. Do dziś w wielu polskich domach z namaszczeniem przechowywane są rodowe serwisy z porcelany i zestawy kryształowych kieliszków. Mimo zaawansowanego wieku porcelana nadal ma się świetnie i nie znika ze stołów mimo pojawiania się coraz bardziej zaawansowanego sprzętu gastronomicznego (np. bardzo odpornych na ścieranie naczyń z melaminy). Nie może jej zabraknąć również w wyposażeniu restauracji. Nic nie smakuje przecież lepiej niż ciepła szarlotka z porcelanowego talerzyka i łyk wiśniówki z pięknego kieliszka.